Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Δεκέμβριος 2008

Ινδιάνοι της Βορείου Αμερικής

Ο λευκός δεν καταλαβαίνει τους τρόπους μας. Ένα κομμάτι γης μοιάζει σ’ αυτόν μ’ ένα οποιοδήποτε κομμάτι, γιατί είναι ένας ξένος που έρχεται μέσα στην νύχτα και παίρνει ό,τι έχει ανάγκη. Η γη δεν είναι σύντροφός του, αλλά εχθρός του. Με την απληστία του θα την καταβροχθίσει και δε θ’ αφήσει πίσω του τίποτα παρά μόνο ερημιά…

Το πεντακάθαρο νερό που κυλά στα ρυάκια και τα ποτάμια, μεταφέρει στο διάβα του και το αίμα των προγόνων μας. Το μουρμουρητό του είναι η φωνή τους. Κάθε φευγαλέα αντανάκλαση του φωτός επάνω στο διάφανο νερό των λιμνών εξιστορεί γεγονότα και παραδόσεις από την ζωή του λαού μας. Τα ποτάμια είναι αδέλφια μας. Σβήνουν τη δίψα μας. Μεταφέρουν τις πιρόγες μας και θρέφουν τα παιδιά μας. Αν σας πουλήσουμε την γη μας, μη ξεχάσετε να μάθετε και στα δικά σας παιδιά πως τα ποτάμια είναι αδέλφια όλων μας…

Δεν καταλαβαίνω… οι τρόποι μας είναι διαφορετικοί από τους δικούς σας. Η όψη των πόλεων σας κάνει κακό στα μάτια του ερυθρόδερμου. Ο θόρυβος ταράζει τα αυτιά μας. Αλλά αυτό μπορεί να συμβαίνει επειδή είμαι ένας άγριος και δεν καταλαβαίνω… Την αδικαιολόγητη απαίτηση να αγοράσετε τη γη μας, θα την σκεφθούμε όμως προσεκτικά…

Αν δεχτούμε, θα βάλω έναν όρο… Ο λευκός άνθρωπος θα πρέπει να συμπεριφέρεται στα ζώα σαν να είναι αδέλφια του. Είμαι άγριος και δεν καταλαβαίνω γιατί ο λευκός αφήνει πίσω του χιλιάδες νεκρούς βίσωνες, πυροβολώντας τους μόνο για το κέφι του μέσα από το σιδερένιο άλογο που καπνίζει, ενώ εμείς δεν σκοτώνουμε παρά μόνο για να τραφούμε…

Τι είναι ο άνθρωπος χωρίς τα ζώα; Εάν εξαφανίζονταν όλα τα ζώα, ο άνθρωπος θα πέθαινε από μεγάλη πνευματική ερημιά. Ό,τι συμβεί στα ζώα θα συμβεί σύντομα και στον άνθρωπο. Ξέρουμε τουλάχιστον αυτό: η γη δεν ανήκει στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος ανήκει στην γη. Κι ακόμα ξέρουμε πως εμείς δεν δημιουργήσαμε τον ιστό της ζωής, αλλά αποτελούμε μόνο μια απλή κλωστή του. Εάν προκαλέσουμε κάποια καταστροφή στον ιστό, οι συνέπειες θα έρθουν και σε εμάς τους ίδιους… Πρέπει να το πάρουμε απόφαση: η νύχτα και η ημέρα δεν μπορούν να υπάρξουν μαζί, την ίδια στιγμή…

Θα την σκεφθούμε ωστόσο την πρόταση σας. Δεν έχει σημασία πού θα περάσουμε το υπόλοιπο της ζωής μας. Τα παιδιά μας είδαν τους πατεράδες τους ταπεινωμένους. Οι πολεμιστές μας ντροπιάστηκαν. Μετά τις ήττες περνούν τις ημέρες τους άσκοπα και δηλητηριάζουν τα κορμιά τους με δυνατό ποτό. Μετά από λίγους χειμώνες, μετά από λίγα φεγγάρια, κανένα παιδί των μεγάλων φυλών δε θα μείνει για να πενθήσει ένα λαό, που κάποτε ήταν δυνατός και με πολλές ελπίδες, όπως ο δικός σας σήμερα. Τι να πενθήσω; Τι να πενθήσω απ’ τον αφανισμό του λαού μου; Οι λαοί αποτελούνται από ανθρώπους και οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν όπως τα κύματα της θάλασσας.

Ο καιρός της δικής σας παρακμής είναι ακόμα μακριά αλλά κι αυτός θα’ ρθει. Κανείς δεν ξεφεύγει από το γραφτό του. Μολύνετε το κρεβάτι σας και μια νύχτα θα πάθετε ασφυξία από τα ίδια σας τα απορρίμματα. Αν ξέραμε τα όνειρα του λευκού…

Ο Θεός σας προσφέρει κυριαρχία στα ζώα, τα δάση και τους ερυθρόδερμους για τον δικό του προφανώς λόγο. Όμως αυτός ο λόγος είναι ένα αίνιγμα για μας. Είναι κάτι που δεν καταλαβαίνουμε, όταν όλοι οι βίσωνες εξοντώνονται, τα άγρια άλογα δαμάζονται, οι απόκρυφες γωνιές του δάσους μολύνονται από τους ανθρώπους και η όψη των λόφων που είναι γεμάτη από λουλούδια γεμίζει από τα καλώδια του τηλεγράφου.

Πού είναι η λόχμη; Εξαφανισμένη.
Πού είναι ο αετός; Εξαφανισμένος.
Αυτό είναι το τέλος της ζωής και η αρχή του θανάτου.

Όταν ο τελευταίος Ινδιάνος λείψει από τη γη κι ο λευκός θα φέρνει στην μνήμη του τον λαό μου μόνο σαν έναν αρχαίο θρύλο, οι ψυχές των νεκρών μας θα ταξιδεύουν σαν το σύννεφο επάνω από τον κάμπο, θα γεμίζουν τις ακρογιαλιές και θα φιλοξενούνται στα δάση που αγάπησαν, όπως το μωρό που αγαπά τον χτύπο της μητρικής καρδιάς. Ο λευκός δε θα ‘ναι ποτέ μόνος σ’ αυτόν τον τόπο. Ας μεταχειριστεί λοιπόν τον λαό μου με δικαιοσύνη και ειλικρίνεια, γιατί στους νεκρούς δεν λείπει η δύναμη.

Μίλησα για θάνατο. Δεν υπάρχει όμως θάνατος, παρά μόνο αλλαγή κόσμων».

(Αποσπάσματα από την συγκλονιστική απάντηση του Σηάτλ, αρχηγού των Ινδιάνων Ντουάμις, στον πρόεδρο των Η.Π.Α. το έτος 1854)

Read Full Post »

Τρίτη 9/12 (αίθουσα Συλλόγου Φοιτητών Πολιτικών Επιστημών – ισόγειο ΝΟΠΕ):

  • 20:00: προβολή «Ψηφιακά νεκροταφεία» του Εξάντα
  • και 21:30: «WallE»

Τετάρτη 10/12 (αίθουσα Συλλόγου Φοιτητών Πολιτικών Επιστημών – ισόγειο ΝΟΠΕ):

  • 16:00: προβολή «Ένας απέραντος σκουπιδότοπος» του Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα» , 17:00: προβολή «Πεθαίνοντας στην Πτολεμαϊδα»
  • και 18:00: συζήτηση «Περιβαλλοντικά προβλήματα στην Ελλάδα»: Γεωργαλής Ηλίας (κίνηση πολιτών Αστακού: το ενεργειακό στην Ελλάδα και ο λιθάνθρακας), Δημήτρης Μάρτος (διδ. αρχιτεκτονικής ΑΠΘ: αθηνοκεντρισμός, τοπικισμός και περιβάλλον), Λόης Λαμπριανίδης (καθ. οικο. επιστημών ΠΑΜΑΚ: η κρίση της υπαίθρου: η μετανάστευση σε αυτήν πρώην κατοίκων αστικών περιοχών ως βασική συνιστώσα για την ανάπτυξή της), Δημήτρης Αραβαντινός (καθ. πολ. μηχανικών ΑΠΘ: ενεργειακά σπάταλα & ενεργειακά αποδοτικά κτίρια) και Ευτύχιος Σαρτζετάκης (αναπλ. καθ. οικονομικών περιβάλλοντος ΠΑΜΑΚ: οικονομική διάσταση των περιβαλλοντικών προβλημάτων).

Τετάρτη 11/12 (αίθουσα Συλλόγου Φοιτητών Νομικής – δίπλα στους πίνακες αποτελεσμάτων):

  • 14:00: συζήτηση: «Το περιβάλλον στην ΕΕ ως θεωρητικό και νομικό πλαίσιο»: Παναγιώτης Μαντζούφας (επικ. καθ. νομικής: δικαιώματα τρίτης γενιάς), Ευγενία Σαχπεκίδου (καθ. νομικής: στόχοι & αρχές της πολιτικής της ΕΕ για το περιβάλλον) και Ιωάννα Κουφάκη (δικηγόρος αρμόδια για θέματα περιβάλλοντος στο Συνήγορο του Πολίτη: η προστασία του περιβάλλοντος μέσα από τη διοικητική πρακτική, τη νομολογία των δικαστηρίων & την κοινωνία των πολιτών),
  • στις 16:30: Γιάννης Μυλόπουλος (καθ. πολ. μηχανικών: βιώσιμη ανάπτυξη στην ΕΕ) και στις
  • 21:30: προβολή «Το συμβάν»

Παρασκευή 12/12 (αίθουσα Συλλόγου Φοιτητών Πολιτικών Επιστημών – ισόγειο ΝΟΠΕ):

  • 14:00: προβολή «Ο πολιτισμός που σκοτώνει» του Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα,
  • στις 15:00: συζήτηση «Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας» Νίκος Νικήσιανης (υποψ. διδ. οικολογίας: το χωροταξικό των ΑΠΕ στην Ελλάδα) και Νίκος Μοσχοφίδης (φοιτ. Περιβαλλοντολογίας: ΑΠΕ & εξοικονόμηση ενέργειας),
  • στις 17:00 συζήτηση «Κινήσεις πολιτών σχετικά με το περιβάλλον» παρουσίαση από φοιτητές της Οικολογικής Ομάδας του ΣΦΝ: «Λιθάνθρακας: πηγή ενέργειας στην Ελλάδα»: Εύα Δούρου, Λορένα Σκεύη, Μαρία Ψάρρα, «Επέκταση αεροδρομίου»: Ελίρα Σκεύη, Κατερίνα Κιούση, «Υποθαλάσσια αρτηρία Θεσσαλονίκης»: Αλίκη Γκερλιώτη, Δάφνη Λίμα, «Παραλία της Αρετσούς-Παλατάκι»: Άννα Βαφειάδου, Βασίλης Παπαδόπουλος

Σάββατο 13/12 (αίθουσα Συλλόγου Φοιτητών Νομικής – δίπλα στους πίνακες αποτελεσμάτων)

  • 15:00: συζήτηση «Περιβάλλον και Ανάπτυξη» Άγγελος Γουνόπουλος (πολ. μηχανικός: Η περιβαλλοντική κρίση ως κριτική στην πολιτική οικονομία), Ρακκάς Γιώργος (πολ. επιστήμονας: Παγκοσμιοποίηση και η σχέση της με την οικονομική και περιβαλλοντική κρίση) και Νίκος Νικήσιανης (υποψ. διδ. οικολογίας: Η οικολογική κρίση ως κρίση υπερσυσσώρευσης),
  • στις 18:00: συζήτηση: «Ο Serge Latouche και η αποανάπτυξη»: Αλίκη Γκερλιώτη, Άννα Βαφειάδου, Δάφνη Λίμα, Αλέξανδρος Τσακιρίδης
  • και στις 19:30: συζήτηση: «Ο Andre Gorz και η οικολογία»: Ευθυμία Δούση, Κωνσταντής Σεβρής και Θανάσης Τζιούμπας (οικονομολόγος).

Read Full Post »

Νερό με εξασθενές χρώμιο πίνουν οι μαθητές,όπως έδειξε η έρευνα του Πανελληνίου Κέντρου Οικολογικών Ερευνών(ΠΑΚΟΕ) η οποία πραγματοποιήθηκε σε 25 σχολεία της Ανατολικής Αττικής.

Οι ποσότητες της τοξικής ουσίας αγγίζουν ακόμα και τα 6,14 μικρογραμμάρια ανα λίτρο, την ώρα που σύμφωνα με την ΕΕ για το εξασθενές χρώμιο δεν τίθεται κανένα όριο καθώς θεωρείται οτι αυτός ο επικίνδυνος ρύπος δεν πρέπει να ανιχνεύεται καθόλου!!

«Μπαλάκι οι ευθύνες ανάμεσα σε δήμο-ΕΥΔΑΠ»…Ο κεντρικός αγωγος απο τον Μαραθώνα προμηθεύει το νέρο ωστόσο το πρόβλημα εντοπίζεται στους αγωγούς των δήμων οι οποίοι ειναι ιδιαίτερα παλιοί και τρυπιμένοι με αποτέλεσμα να εισχωρεί στο νερό κάθε λογής ρύπος.Εκτός απο τους αγωγούς και η κατάσταση των δεξαμενών των δήμων βρίσκονται σε άθλια κατάσταση κάθως έχουν σκουριάσει απο πάνω μέχρι κατω.

Επιπτώσεις στην υγεία των ανθρώπων…Σύμφωνα με μελέτες το εξασθενές χρώμιο όταν συναντάται στον αέρα,στο νερό και στο έδαφος είναι αποτέλεσμα βιομηχανικής ρύπανσης.Εισπνέοντας αέρα που περιέχει υψηλά επίπεδα χρωμίου είναι δυνατόν να προκληθούν ερεθισμός στην μύτη,ρινορραγίες,έλκη και οπές στο ρινικό διάφραγμα.Ενώ η εισαγωγή στον ανθρώπινο οργανισμό μέσω μολυσμένων τροφών ή του νερού είναι δυνατόν να προκαλέσουν στοματικές διαταραχές και έλκη,σπάσμους καταστροφή νεφρών και του ύπατος ακόμη και θάνατο ανάλογα με το επίπεδο της μόλυνσης όπως και εκδήλωση καρκίνου!

Ψάρρα Μαρία(Πηγή εφημερίδα το «Έθνος»)

Read Full Post »

Εκπρόσωποι από τις 192 χώρες μέλη του ΟΗΕ ξεκίνησαν στο Πόζναν της Πολωνίας δύσκολες συνομιλίες για την καταπολέμηση των κλιματικών αλλαγών, με την οικονομική κρίση να ρίχνει βαριά τη σκιά της πάνω στα σχέδια για την επίτευξη νέας συμφωνίας.

Η Διάσκεψη του Πόζναν, που πρόκειται να διαρκέσει δύο εβδομάδες, φιλοδοξεί να ενώσει τόσο τις πλούσιες όσο και τις φτωχότερες χώρες κάτω από την ίδια ομπρέλα, με σκοπό την επίτευξη μιας συμφωνίας για την καταπολέμηση του φαινομένου του θερμοκηπίου, την οποία θα επικυρώσουν οι ηγέτες των κρατών τον Δεκέμβριο του 2009 στη Δανία.

Ένα από τα ζητήματα της διάσκεψης είναι η επίτευξη συμφωνίας περικοπής των ρύπων που θα δεσμεύει, για πρώτη φορά, και τα αναδυόμενα κράτη και η οποία θα αντικαταστήσει το Πρωτόκολλο του Κιότο που λήγει το 2012 και ισχύει μόνο για τα ανεπτυγμένα κράτη.

Άλλο κρίσιμο ζήτημα των συνομιλιών είναι οι τρόποι με τους οποίους τα πλούσια κράτη θα μπορέσουν να προσφέρουν τεχνογνωσία καθαρής τεχνολογίας και χρηματοδότηση προς τα φτωχότερα έθνη, προκειμένου να μειώσουν τις εκπομπές ρύπων, και κυρίως του διοξειδίου του άνθρακα.

Read Full Post »

(Με αφορμή την ανακύρηξη από τον Οικουμενικό Πατριάρχη της 1η Σεπτέμβρη ως ημέρα προστασίας Περιβάλλοντος)

Εάν θελήσουμε να ιεραρχήσουμε τα παγκόσμια περιβαλλοντικά προβλήματα που αντιμετωπίζει και θα αντιμετωπίσει εντονότερα τον 21ο αιώνα η ανθρωπότητα, σύμφωνα με το πρόγραμμα περιβάλλοντος του Ο.Η.Ε. θα καταλήξουμε στην παρακάτω κατάταξη:
1) Κλιματικές μεταβολές
2) Αραίωση του στρώματος του όζοντος
3) Ελάττωση της βιοποικιλότητας
4) Μεγάλα ατυχήματα
5) Νέφος των πόλεων
6) Διαχείριση των υδάτων
7) Υποβάθμιση των δασών
8 ) Απειλούμενες παράκτιες περιοχές
9) Διαχείριση απορριμμάτων
10) Αστικοποίηση
11) Χημικοί κίνδυνοι.

Άλλα είναι το ενεργειακό, που συνδέεται με την εξάντληση φυσικών πόρων και τη μόλυνση του Περιβάλλοντος και τη στροφή προς την αξιοποίηση των ανεξάντλητων πηγών ενέργειας, όπως η ηλιακή, η αιολική, η βιομάζα, η υδραυλική, η γεωθερμία κλπ. Η υποβάθμιση του εδάφους με την ανεξέλεγκτη χρήση φυτοφαρμάκων, λιπασμάτων, ενώ η αποξήρανση ελαττώνει την ικανότητά του για παραγωγή βιομάζας, φιλτράρισμα των επιφανειακών υδάτων και το μετασχηματισμό επικίνδυνων χημικών ουσιών σε μη τοξικές. Είναι επίσης γνωστό, ότι περίπου το 12% της επιφάνειας του εδάφους υφίσταται αποσάρθρωση, ενώ ειδικά η Μεσόγειος πάσχει από αύξηση της αλμυρότητας πολλών παράκτιων εδαφών.

Ένα άλλο πρόβλημα για τα εδάφη από τα οποία εξαρτάται η διατροφική ικανότητα του πληθυσμού της γης, είναι η οξίνηση των εδαφών και η ερημοποίηση που προέρχεται από την κακή χρήση γης, αλλά και από τις κλιματικές αλλαγές. Οι επιπτώσεις από την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία αποτελούν τον αόρατο κίνδυνο της ανθρωπότητας με μεγάλες επιπτώσεις στην υγεία με προεξέχουσα την λευχαιμία, τον καταρράκτη, διάφορες μορφές καρκίνου κλπ. Οι πηγές εκπομπής της ακτινοβολίας αυτής είναι πάρα πολλές, αλλά αν θέλουμε να τονίσουμε και να ιεραρχήσουμε τον μεγάλο κατάλογο των εγκαταστάσεων και των συσκευών που απειλούν την υγεία των κατοίκων μπορούμε ν’ αναφέρουμε στην πρώτη σειρά τους πυλώνες υψηλής τάσης της ΔΕΗ, τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας, τους φούρνους μικροκυμάτων, τα ραντάρ κλπ.

Οι κλιματικές μεταβολές θα ενταθούν, εάν δεν ληφθούν μέτρα μείωσης των εκπομπών που δημιουργούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου κυρίως διοξειδίου του άνθρακα (CO2), με αποτέλεσμα την αύξηση της στάθμης της θάλασσας και την εμφάνιση ακραίων καιρικών καταστάσεων, ενώ η συνεχιζόμενη αύξηση της υπεριώδους ακτινοβολίας θα επιτείνει τα προβλήματα τόσο στις ακτές όσο και στα ορεινά τμήματα.

Το όζον (Ο3) αποτελεί ένα από τα συστατικά τη γήινης ατμόσφαιρας και παρ’ όλο που συνιστά μικρό μόνο ποσοστό των συστατικών της αποτελεί απαραίτητο στοιχείο για την ύπαρξη της ζωής πάνω στον πλανήτη. Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις όζοντος παρατηρούνται στη στρατόσφαιρα σε ύψος 20-25 Km. Ακόμη κι εκεί όμως, μόνο 1 στα 100.000 μόρια αέρος είναι όζον. Αν όλο το όζον της ατμόσφαιρας συγκεντρωνόταν σ’ ένα λεπτό στρώμα γύρω από τη Γη, αυτό δεν θα ξεπερνούσε τα χιλιοστά πάχους. Κι όμως, το λεπτό αυτό στρώμα μας προστατεύει από τις επικίνδυνες υπεριώδεις ακτινοβολίες (UV) και ιδιαίτερα από τις υπεριώδεις B (UV-B). Οι ακτινοβολίες αυτές μπορούν να προκαλέσουν καρκίνους του δέρματος, βλάβες στους οφθαλμούς και σημαντικές ζημιές στα οικοσυστήματα και τη γεωργία. Το όζον στην ατμόσφαιρα διασπάται σε μοριακό οξυγόνο (Ο2) και ατομικό οξυγόνο (Ο), από ατμοσφαιρικούς ρύπους και συγκεκριμένα τους χλωροφθοράνθρακες (CClCs), οι οποίοι από το 1950 κατέκτησαν την αγορά ως προωθητικά αέρια, διογκωτικά, για διάφορα πλαστικά, σε συστήματα ψύξης και κλιματισμού (Freon) και ως διαλύτες. Το φθινόπωρο του 1992 τα νέα για την «τρύπα του όζοντος» ήταν πιο δυσάρεστα από κάθε άλλη φορά. Το μέγεθός της πάνω από την Ανταρκτική έφθασε σε επίπεδα ρεκόρ και κάλυπτε μια έκταση ίση με 175 φορές το μέγεθος της Ελλάδας.

Μια μείωση του όζοντος στην στρατόσφαιρα κατά 10% αναμένεται να προκαλέσει 1,6 έως 1,75 εκατομμύρια επί πλέον καταρράκτη των ματιών παγκόσμια και αύξηση των καρκίνων του δέρματος κατά 26%. Είναι τόσο σοβαρό το πρόβλημα της μείωσης της στοιβάδας του όζοντος, που και αν ακόμη εφαρμοστεί το αναθεωρημένο Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ και σταματήσει και η χρήση των CFCs, εκτιμάται ότι τα επίπεδα του ατμοσφαιρικού όζοντος δεν πρόκειται ποτέ να επανέλθει στην προ της «τρύπας» κατάσταση.

Το πρόβλημα της βιοποικιλότητας θα οξυνθεί τα επόμενα χρόνια. Για παράδειγμα σήμερα υπάρχουν 215.000 είδη σε όλη την Ευρώπη. Για τα απειλούμενα είδη, το ποσοστό επικινδυνότητας για εξαφάνιση είναι : 52% για τα ψάρια, 45% για τα ερπετά, 42% για τα θηλαστικά, 30% για τα αμφίβια και 15% για τα πτηνά. Στην περίπτωση των φυτών το ποσοστό είναι 21%. Η μεσόγειος φιλοξενεί τη μεγαλύτερη βιοποικιλότητα. Οι κίνδυνοι βεβαίως ανάγονται στον μη ελεγχόμενο τουρισμό στην υπερκαλλιέργεια με τη χρήση φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων και στην υποβάθμιση των υδάτων.

Τα μεγάλα ατυχήματα τύπου «Σεβέζο», έχουν πολλές φορές εκτός από τις αρρώστιες και τους θανάτους που τα συνοδεύουν και μη ανατρέψιμες επιπτώσεις στο περιβάλλον. Τον Ιούλιο του 1977 σ’ ένα από τα εργοστάσια ΙCMESA λίγο έξω από το Μιλάνο, έγινε μια έκρηξη. Όπως και σε πολλές άλλες ιταλικές και ελληνικές βιομηχανίες, στο ICMEZA δεν υπήρχε σχεδόν καμιά τήρηση κανόνων ασφάλειας. Η έκρηξη δημιούργησε ένα σύννεφο με πολύ διοξίνη που κάλυψε τις περιοχές του Μέντα, Σεζάνο, Μαντέρνο, Ντέσιο και Σεβέζο.

Στο Σεβέζο μετά την έκρηξη τα πουλιά και τα ζώα άρχισαν να πεθαίνουν γρήγορα, ενώ πολλά μικρά παιδιά μπήκαν στο νοσοκομείο σοβαρά άρρωστα. Αφού πέρασαν 16 ημέρες οι αρχές άρχισαν την εκκένωση της περιοχής. Το Σεπτέμβριο του 1978, όσοι κάτοικοι απέμειναν γύρισαν στα σπίτια τους, αφού η Ginandan της οποίας θυγατρική ήταν η ICMEZA τους βεβαίωσε ότι η πόλη καθάρισε. Στο διάστημα όμως αυτό εκτός από τους θανάτους, πολλοί αρρώστησαν από σοβαρές ασθένειες όπως η χλωρακμή, καρκίνος στο συκώτι κλπ. Έκτοτε τέτοια ατυχήματα με τόσο σοβαρές επιπτώσεις, χαρακτηρίστηκαν και με νόμο «ατυχήματα μεγάλης έκτασης τύπου Σεβέζο». Εκτός όμως από το Σεβέζο έχουμε ζήσει και πολλά πυρηνικά ατυχήματα, με αποκορύφωμα αυτό του Τσέρνοπμπιλ, τις επιπτώσεις του οποίου πληρώνουμε ακόμη και σήμερα.

Μια άλλη κατηγορία ατυχημάτων μεγάλης έκτασης είναι αυτά των μεγάλων πετρελαιοφόρων πλοίων που αφήνουν πετρελαιοκηλίδες με χιλιάδες τόνους αργού πετρελαίου, σαν την πιο γνωστή του πλοίου Τόρρευ Κάνυον που έχυσε 100.000 τόνους στη θάλασσα της Μάγχης. Το ατύχημα αυτό στοίχησε τη ζωή σε 100.000 πουλιά, ενώ οι επιπτώσεις στους άλλους θαλάσσιους οργανισμούς είναι ανυπολόγιστες, διότι το πλαγκτόν που επιβιώνει από ένα τέτοιο ατύχημα μεταφέρει μικρά ποσά πετρελαίου που καταλήγει στα ψάρια. Στα πετρελαιοειδή όμως υπάρχουν καρκινογόνες ουσίες, όπως οι βενζοπυρήνες. Αυτές τελικά μαζί με τα ωάρια πηγαίνουν στον άνθρωπο. Ένα άλλο μέρος του πετρελαίου πηγαίνει στο βυθό όπου καταστρέφει τα φύκια που δίνουν τροφή και κάλυψη σε πολλούς οργανισμούς. Επίσης το πετρέλαιο καταστρέφει την ευαίσθητη όσφρηση των ψαριών με αποτέλεσμα να μην μπορούν να βρουν την τροφή τους και έτσι πεθαίνουν.

Με τη λέξη «νέφος» χαρακτηρίζουμε την οξυμένη ατμοσφαιρική ρύπανση, που είναι πράγματι ορατή σαν ένα σύννεφο που κάθεται πάνω από τη πόλη.

Η πιο απλή περίπτωση νέφους είναι η λεγόμενη καπνομίχλη. Τον Δεκέμβρη του 1952 στο Λονδίνο, σε μια έξαρση σκότωσε 4.000 άτομα σε μια βδομάδα. Η άλλη περίπτωση είναι το φωτοχημικό νέφος. Αυτό αποτελεί μια μετεξέλιξη της καπνομίχλης όταν υπάρχει μεγάλη ηλιοφάνεια. Είναι το νέφος του Λος ΄Αντζελες, όπου πρωτοπαρουσιάσθηκε το 1934. Στην Αθήνα έχουμε και τους δύο τύπους, ανάλογα με την ηλιοφάνεια.
Υπεύθυνες για το νέφος είναι κυρίως οι διάφορες καύσεις. Οι κυριότερες πηγές είναι τα αυτοκίνητα, οι βιομηχανίες και οι κεντρικές θερμάνσεις. Η συμβολή κάθε μιας από αυτές τις πηγές για την Αθήνα, σύμφωνα με στοιχεία του ΠΕΡΠΑ είναι 75% για τα αυτοκίνητα, 22% για τις βιομηχανίες και 3% για τις κεντρικές θερμάνσεις.

Το φυσικό νερό υπάρχει σε άφθονες ποσότητες στη φύση, είτε συγκεντρωμένο στις λίμνες και θάλασσες (επιφανειακά της γης), είτε υπόγεια (πηγές), είτε στην ατμόσφαιρα (υδρατμοί, σύννεφα, βροχές). Είναι επίσης βασικό συστατικό των φυτικών και ζωικών οργανισμών και μάλιστα στον άνθρωπο υπολογίζεται ότι τα 2/3 του βάρους είναι νερό, που παίρνει είτε πίνοντας το, είτε με διάφορα τρόφιμα. Από την άλλη ρυπαίνουμε το νερό με δεκάδες τρόπους ρύπανσης ή μόλυνσης όπως : Ρύπανση από παθογόνους μικροοργανισμούς, ρύπανση από πετρελαιοειδή, παρουσία και περίσσεια αιωρουμένων σωματιδίων, ρύπανση με οξέα, με τοξικά άλατα βαρέων μετάλλων, με την παρουσία συγκεκριμένων ανεπιθύμητων συνθετικών ενώσεων από τις οποίες τα απορρυπαντικά είναι το κύριο παράδειγμα, η παρουσία στα επιφανειακά νερά οργανικών ουσιών που έχουν ως αποτέλεσμα την αυξημένη απαίτηση οξυγόνου, που είναι διαλυμένο στον αποδέκτη με άμεσο επόμενο την εμφάνιση τη πλέον συνηθισμένης και σπουδαίας ρύπανσης των επιφανειακών νερών.

Οικοσυστήματα ξεχωριστής ομορφιάς, αλλά και μεγάλης σημασίας για την κλιματολογική σταθερότητας της γης είναι τα δάση, από το πιο μικρό πευκοδάσος μέχρι τη ζούγκλα του Αμαζόνιου. Οι ωφέλειες του δάσους είναι πολλές και χιλιοειπωμένες. Αλλά οι συνέπειες από την καταστροφή τους είναι τεράστιες και μη ανατρέψιμες. Οι καταστροφικές πλημμύρες των τελευταίων ετών στην Αθήνα, οφείλονται στην αποψίλωση των δασών. Η διάβρωση του εδάφους, το φιλτράρισμα του νερού, η κατακράτηση σκόνης και άλλων αέριων ρύπων πάνω από κατοικημένες περιοχές, η συγκράτηση του θορύβου, το μεγαλείο της φωτοσύνθεσης, είναι μόνο μερικές από τις λειτουργίες των δασών, ενώ τα οικοσυστήματα που βρίσκονται μέσα στα δάση συντελούν τα μέγιστα στην βιοποικιλότητα και την διατήρηση των ειδών.

Τα δάση κινδυνεύουν από ανθρώπινες δραστηριότητες που σε μια πρόχειρη καταγραφή και ιεράρχηση των κινδύνων αυτών είναι: οι πυρκαγιές, οι οικοπεδοφάγοι, η ανάγκη των υποανάπτυκτων κυρίως περιοχών σε ξυλεία ως καύσιμο, αλλά και των ανεπτυγμένων για τις οικοδομές, την κατασκευή πλοίων, την επιπλοποιία κλπ. που μπορούμε να τη θεωρήσουμε αναγκαία σχεδόν αναπόφευκτη. Απαράδεκτη όμως είναι η υπερκατανάλωση για εφημερίδες και περιοδικά. Για την κυριακάτικη έκδοση των Τάιμς της Νέας Υόρκης απαιτούνται 77 εκτάρια δάσους. Πόσες σελίδες από μια εφημερίδα και ένα περιοδικό πάνε άραγε στα σκουπίδια χωρίς να διαβαστούν. Αξίζει μήπως η θυσία;

Στο πλαίσιο στρατηγικής βιώσιμης ανάπτυξης του παράκτιου χώρου οι πολιτικές πρέπει να σχεδιάζονται υπακούοντας σε καθορισμένες αρχές οι οποίες συνοπτικά είναι:

1. Σφαιρική προοπτική – μακροπρόθεσμη στρατηγική βιώσιμης διαχείρισης – προσαρμοσμένη διαχείριση – ανάδειξη της τοπικής ιδιαιτερότητας.

2. Λειτουργία σε συνάρτηση με τις φυσικές διεργασίες, όπως η διάβρωση, υφαλμύρωση, γεωμορφολογία και η δυναμική των παράκτιων συστημάτων, λαμβάνοντας πάντα υπόψη την φέρουσα ικανότητα που καθορίζεται από τις εν λόγω φυσικές διεργασίες.

3. Συμμετοχικός σχεδιασμός – συντονισμός των διοικητικών αρχών, σε όλα τα επίπεδα και τους τομείς της διοίκησης.

4. Αξιοποίηση ενός σχεδιασμού διαφόρων μέσων, η διαχείριση πρέπει να βασίζεται στο συνδυασμό νομικών – οικονομικών μέσων, παροχής πληροφοριών, τεχνολογικών λύσεων, έρευνας και εκπαίδευσης.

Σχετικά με τη διαχείριση των απορριμμάτων η Ε.Ε., θέσπισε θεμελιώδεις αρχές ορθολογικής διαχείρισης, που αποσκοπούν – με πρώτη προτεραιότητα – την πρόληψη δημιουργίας απορριμμάτων, επαναχρησιμοποίησης, ανακύκλωσης, ανάκτησης πρώτων υλών, μείωση της τελικής διάθεσης, σε χώρους υγειονομικής ταφής (Χ.Υ.Τ.Α).
Το πρόβλημα της αστικοποίησης είναι ιδιαίτερα οξύ στην εποχή μας και οι επιπτώσεις του φαινομένου έχουν δυσανάλογα μεγαλώσει. Η αίγλη των μεγάλων αστικών κέντρων μαγνήτιζε και μαγνητίζει τους κατοίκους της φτωχής υπαίθρου και τους τραβούσε κοντά τους. Αλλά η φυγή των ανθρώπων της υπαίθρου ήταν περιορισμένη στα παλιά χρόνια. Η εξήγηση είναι απλή : ο απομονωμένος άνθρωπος της υπαίθρου είχε ελάχιστη δυνατότητα να έρχεται σε άμεση ή έμμεση επαφή με τη ζωή των πόλεων, ώστε να έλκεται και να εγκαταλείπει την ύπαιθρο για χάρη τους. Σήμερα όμως η τεχνολογία προσφέρει τεράστιες δυνατότητες και ανοίγει νέες προοπτικές.

Από την άποψη της οικονομίας, είναι προφανές ότι η αστυφιλία προκαλεί επιδείνωση, αφού η ερήμωση της υπαίθρου καταδικάζει τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της σε νέκρωση. Τα αναγκαία κτηνοτροφικά κλπ. προϊόντα εισάγονται από άλλες χώρες – με βαρύτατες συνέπειες στην εθνική οικονομία – ενώ παράλληλα, οι δυσμενείς συνθήκες διαβίωσης στα μεγάλα αστικά κέντρα συνεπάγονται πρόσθετες δαπάνες για την αντιμετώπιση των οξυμένων προβλημάτων.

Οι χημικοί κίνδυνοι είναι περιλαμβάνουν από χημικές ουσίες μαζικής καταστροφής, για τις οποίες τελευταία έγινε πόλεμος στο Ιράκ, μέχρι μόλυνση φυσικών αποδεκτών. Το οπλοστάσιο διαφόρων χωρών σε χημικά και βιολογικά όπλα, παρά το γεγονός ότι έχουν απαγορευθεί κατά καιρούς, είναι πλουσιότατο και μάλιστα των χωρών εκείνων που εννοείται, ότι έχουν εξαπολύσει πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας. Αλλά και οι παραγωγικές διαδικασίες του ανθρώπου από την χημική γεωργία μέχρι τη βιομηχανική παραγωγή προϊόντων με τη βοήθεια χημικών, είναι μια τραγωδία στην οποία είμαστε απαθείς θεατές, η στιγμή όμως που θα γίνουμε μέρος της δεν είναι μακριά.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΒΟΥΤΥΡΑΚΗΣ
ΦΥΣΙΚΟΣ – ΠΕΡΙΒ/ΓΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ Σ.Π.Α.Π.Ε.Κ.Ε.Ε.Κ.

Read Full Post »

…στο επίσημο ιστολόγιο της Περιβαλλοντικής Ομάδας του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής Α.Π.Θ.!

Σταθερή συνάντηση κάθε Τρίτη στις 14.30 μ.μ. στο χώρο του Σ.Φ.Ν (ισόγειο ΝΟΠΕ ανάμεσα στους πίνακες αποτελεσμάτων). Με καφέ, γλυκό, συζητήσεις και (αντι-)δράσεις περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος.

Επικοινωνία: ecolawgy@yahoo.gr

Read Full Post »