Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Μαΐου 2009

Όξινη βροχή ονομάζεται η οξίνιση της ατμόσφαιρας που οφείλεται στις ανθρώπινες δραστηριότητες και προκαλείται από την αύξηση των εκπομπών διοξειδίου του θείου (SO2) και οξειδίων του αζώτου (NO, NO2). Αυτές οι ενώσεις προέρχονται κυρίως από ορυκτά καύσιμα (γαιάνθρακα, πετρέλαιο και σε μικρότερο ποσοστό από το φυσικό αέριο) που χρησιμοποιούνται για τη διακίνηση διαφόρων μεταφορικών μέσων, στις εγκαταστάσεις κεντρικής θέρμανσης, στους θερμοηλεκτρικούς σταθμούς στα διυλιστήρια πετρελαίου, σε ορισμένες βιομηχανίες που λειτουργούν με καμίνους (κατεργασία ορυκτών, σιδηρουργία, τσιμεντροβιομηχανία).

Το SO2 οξειδώνεται στην ατμόσφαιρα σε θειϊκό ανυδρίτη, ο οποίος ερχόμενος σε επαφή με το νερό σχηματίζει ένα ισχυρό οξύ, το θειϊκό οξύ (H2SO4). Το τροποσφαιρικό όζον έχει νεκρωτική δράση στα φύλλα και στις βελόνες των δέντρων. Το όζον αυτό προέρχεται από την αντίδραση των NOx με τους υδρογονάνθρακες που υπάρχουν στην ατμόσφαιρα παρουσία της ηλιακής ακτινοβολίας.

Read Full Post »

Ο τρόπος που προσφέρεται η βοήθεια στον Τρίτο Κόσμο είναι προκλητικά αντιφατική: με ένα συνολικό χρέος (1990) ύψους 1,3 τρισ. δολαρίων, το συνολικό ύψος των τόκων που πληρώνουν οι υπανάπτυκτες χώρες για τα κεφάλαια που λαμβάνουν ξεπερνούν το ύψος των κεφαλαίων. Για να ξεπληρώσουν, εξάγουν ετήσια συνεχώς (από το 1983) περίπου 50 δισ. δολ. σε γήιουν πόρους.

Δυτιικά σκουπίδια  στον Τρίτο Κόσμο

Τα τοκοχρεολύσια αντιπροσωπεύουν το 50% των εξαγωγών τους και τα 2/3 της εργατικής τους δύναμης. Από τις 33 χώρες που πραγματοποίησαν εξαγωγές ξυλείας από το 1985, οι 23 αυτών μετά μια δεκαετία δε θα έχουν αποθέματα ξυλείας.  Στο ίδιο διάστημα θα πρέπει να δημιουργήσουν 1 δισ. νέες θέσεις εργασίας.

Εν τω μεταξύ, το 25% του πληθυσμού του κόσμου, στις βιομηχανικές χώρες, καταναλώνει το 7% των παγκόσμιων πόρων και προκαλεί το μεγαλύτερο μέρος της μόλυνσης.

Read Full Post »

Tο Σύνταγμα του 1975 περιέλαβε, για πρώτη φορά στην ιστορία των ελληνικών Συνταγμάτων, ρητές διατάξεις για την προστα σία του περιβάλλοντος. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθ. 24 § 1 εδ. α΄ Συντ., «H προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περι βάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του Kράτους». H υποχρέωση αυτή εξειδικεύεται με το εδ. β΄ της § 1 του άρθ. 24 Συντ., που υποχρεώ νει το Kράτος «να λαμβάνει ιδιαίτερα προληπτικά και κατασταλ τικά μέτρα για τη διαφύλαξή του».

        Η προστασία του περιβάλλοντος ενισχύθηκε με την αναθεώρηση του Συντάγματος το 2001. Σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 24 η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος αποτελεί και δικαίωμα του καθενός. Τα δε μέτρα που υποχρεούται να λαμβάνει το Κράτος πρέπει να εντάσσονται στο πλαίσιο της αρχής της αειφορίας.

        H προστασία καταλαμβάνει όλες τις σημαντικές εκφάνσεις του περιβάλλοντος: Tο φυσικό περιβάλλον, με ιδιαίτερη μέριμνα για τα δάση και τις δασικές εκτάσεις, (άρθ. 24 § 1 εδ. γ΄, δ΄ και ε’ σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθ. 117 § 3-4 Συντ.), το οικιστικό περιβάλ λον, η διαμόρφωση του οποίου υπάγεται στη ρυθμιστική αρμοδιό τητα του κράτους με στόχο τη λειτουργικότητα και την ανάπτυξη των οικισμών και την εξασφάλιση των καλύτερων δυνατών όρων διαβιώσεως (άρθ. 24 § 2-5), και, τέλος, το πολιτιστικό περιβάλλον (άρθ. 24 § 6 Συντ.). Mε την προστασία και διαχείριση των περιβαλ λοντικών αγαθών ως στοιχείων του ζωτικού χώρου του ανθρώπου σχετίζονται επίσης και οι συνταγματικές διατάξεις των άρθ. 2 § 1, 5 § 1, 17, 25, 106, 117 §§ 3 και 4.

H έλλειψη ορισμού του περιβάλλοντος οφείλεται στην θέληση του συνταγματικού νομοθέτη να διευρύνει, όσο το δυνατόν περισ σότερο, το προστατευτικό πεδίο των διατάξεων του Συντάγματος καθώς και στην αδυ ναμία ακριβούς πρόβλεψης και οριοθέτησης των αγαθών που χρή ζουν προστασίας και των αναγκών που θα εμ φανιστούν στο μέλλον.

H ρητή καθιέρωση υποχρέωσης του Kράτους αποκλείει τη θε ώρηση της διάταξης του άρθ. 24 § 1 Συντ. ως κατευθυντήριας διά ταξης ή ευχής. Άλλωστε, όπως γίνεται γενικά δεκτό, όλες οι δια τά ξεις του Συντάγματος, ως διατάξεις νόμου, περιέχουν κανόνες δι καίου νομικά δεσμευτικούς για το νομοθέτη, τη διοίκηση και το δικαστή. Συνεπώς, από το άρθ. 24 Συντ. απορρέουν υποχρεώσεις της νομοθετικής και της εκτελεστικής εξουσίας να προβαίνουν σε θετικές ενέργειες για την προστασία του περιβάλλοντος «και ειδικό τερα να λαμβάνουν τα απαιτούμενα νομοθετικά, διοικητικά, προλη πτικά και κατασταλτικά μέτρα, παρεμβαίνοντας στον αναγκαίο βα θμό και στην οικονομική ή άλλη ατομική ή συλλογική δραστηριό τητα».

O νομοθέτης υποχρεούται να θεσπίσει τα πρόσφορα, κατά την κρίση του μέτρα, μέσα στα όρια που διαγράφουν οι ανάγκες για τη διαφύλαξη και προστασία του περιβάλλοντος, σταθμίζοντας πα ράλληλα και τα άλλα συνταγματικά δικαιώματα καθώς και το δη μόσιο συμφέρον.

Eπίσης, γίνεται δεκτό ότι από το άρθ. 24 Συντ. απορρέει ευθεία υποχρέωση της Διοίκησης, όταν ελλείπει ειδική προστατευτική νο μοθεσία, «να λαμβάνει υπόψη, κατά τη μόρφωση της κρίσης της για τη ρύθμιση θεμάτων, που αφορούν ή έχουν επιπτώσεις στο περι βάλλον, την ανάγκη προστασίας τους και να παίρνει κατάλληλα για το σκοπό αυτό μέτρα ή να απέχει από την έκδοση δυσμενών για το περιβάλλον πράξεων, κινούμενη όμως πάντα μέσα σε δέσμη των κρι τηρίων που κατευθύνουν τη σχετική νομοθετική δράση».

H δικαστική εξουσία, τέλος, οφείλει να ελέγχει τη συνταγματι κότητα των νόμων από την άποψη της συμμόρφωσής τους στις επι ταγές του άρθ. 24 Συντ. Tο άρθ. 24 αποτελεί το κύριο όχι όμως και το αποκλειστικό συνταγματικό έρεισμα της προστασίας του πε ρι βάλλοντος. H διασφάλιση, η αποκατάσταση και η βελτίωση των περιβαλλοντικών αγαθών είναι επιταγές άρρηκτα συνδεδεμένες με το σεβασμό και την προστασία της αξίας του ανθρώπου, που αποτελεί, σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 1 Συντ., πρωταρχική υποχρέωση της πολιτείας, και αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για την ελεύ θερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του (άρθ. 5 παρ. 1 Συντ.), αλλά και την πραγμάτωση άλλων δικαιωμάτων όπως, ιδίως, το δικαίωμα στην υγεία, που κατοχυρώνεται ως κοινωνικό δικαίωμα από το άρθ. 21 παρ. 3 Συντ. και ως ατομικό -μετά την αναθεώρηση του 2001- από το άρθρο 5 παρ. 5. H προσφυγή στις διατάξεις αυτές εμπλουτί ζει το άρθ. 24 Συντ. με την ανθρωπιστική προσέγγιση του προστα τευόμε νου αγαθού και, σε δικονομικό επίπεδο, έχει ιδιαίτερη σημα σία για τη θεμελίωση του έννομου συμφέροντος. Tίθεται το ζήτημα αν το άρθρο 24 Συντ. αποτελεί το νομικό έρεισμα ενός δικαιώματος στο περιβάλλον και, σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, επιχει ρεί ται η κατάταξή του στο πλαίσιο της παραδοσιακής διάκρισης με ταξύ ατομικών, πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Γίνεται δεκτό, στη θεωρία του δημοσίου δικαίου, ότι το άρθρο 24 Συντ. εισάγει ένα δικαίωμα, απονέμοντας στο πρόσωπο εξουσία για την ικανοποίηση έννομου συμφέροντός του. Η άποψη αυτή επιβεβαιώθηκε με την αναθεώρηση του Συντάγματος το 2001. Ωστόσο, είναι δυσχερές να αποσαφηνιστεί το αντικείμενο του δικαιώματος και να συγκε κριμε νοποιηθεί επαρκώς το ακριβές περιεχόμενο του εννόμως προσ τα τευόμενου συμφέροντος.

           Yποστηρίζεται ότι το άρθ. 24 Συντ. κατοχυρώνει το δικαίωμα σε ένα περιβάλλον υγιεινό και οικολογικά ισορροπημένο, ως προϋ πόθεση της ανθρώπινης ζωής και υγείας αλλά και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, εκφραζόμενης ως απαίτηση για ποιότητα ζωής, αλλά και ως αγαθό με αυτοτελή αξία για τον άνθρωπο. O καθορισμός των δεικτών ποιότητας των περιβαλλοντικών αγαθών που πρέπει να επι τευχθούν ώστε το περιβάλλον να είναι υγειινό και οικολογικά ισορ ροπημένο, είναι έργο όχι των νομικών αλλά εκπροσώπων άλ λων επιστημονικών κλάδων. Oι δε απαιτήσεις της ανθρώπινης αξιοπρέ πειας προσδιορίζονται με βάση αξιολογήσεις μεταβαλλόμε νες ανά τον τόπο και τον χρόνο. Aπό τα παραπάνω συνάγεται το συμπέρα σμα ότι το αντικείμενο του δικαιώματος στο «περιβάλλον» ορίζεται με ιδιαίτερη ευρύτητα, ώστε να καταλαμβάνει όλα τα στοι χεία που συνθέτουν εκάστοτε τον υπό ευρεία έννοια ζωτικό χώρο του ανθρώ που, με αποτέλεσμα να παρουσιάζει μία, ίσως αναπόφευ κτη, αορι στία, η οποία θα μπορούσε να δυσχεράνει την υλοποίηση της προσ τασίας. Επιπλέον δε, με τη ρητή κατοχύρωση της αρχής της αειφορίας, που επήλθε με την πρόσφατη συνταγματική αναθεώρηση, μολονότι εξελίσσεται, καταρχήν, το ισχύον καθεστώς προστασίας στη χώρα μας κατά το θετικότερο, δεν σημειώνεται καμία πρόοδος ως προς το βαθμό της αοριστίας του δικαιώματος του άρθρου 24. Πρόκειται για μια αρχή η οποία εξ ορισμού επιτάσσει τη στάθμιση της οικονομικής ανάπτυξης με την περιβαλλοντική προστασία. Η δυσκολία δε της εννοιολογικής της συγκεκριμενοποίησης και η ανάγκη συσχετισμού της με άλλες εξωνομικές επιστημονικές κρίσεις, οικονομικής, κυρίως, υφής, είναι δεδομένες.

         H πρακτική αποτελεσματικότητα της συνταγματικής κατοχύ ρωσης του δικαιώματος στο περιβάλλον από το άρθρο 24 Συντ. απαιτεί την κανονιστική εξειδίκευση των διατάξεών του και, αν αυτή ελλείπει, την ερμηνεία τους από το δικαστή έτσι ώστε το ευρύ τατο αντικείμενο προστασίας να αναλυθεί στις ειδικότερες εκφάν σεις του.

O χαρακτηρισμός του δικαιώματος ως ατομικού, κοινωνικού ή πολιτικού, έχει σημασία για την οριοθέτηση της δέσμευσης των εξουσιών που παρέχει στο φορέα του.

H θεώρησή του ως ατομικού δικαιώματος, το οποίο διασφαλί ζει τη σφαίρα ελευθερίας του ατόμου από παρεμβάσεις της πο λιτι κής εξουσίας, περιορίζει το περιεχόμενό του στην αγώγιμη αξίωση του πολίτη έναντι του κράτους για αποχή από πράξεις που προσ βάλλουν το περιβάλλον και στην υποχρέωση διαμόρφωσης προστα τευτικού κανονιστικού πλαισίου ή, αν δεν έχουν θεσπισθεί ειδικές διατάξεις, ευθείας εφαρμογής του άρθρου 24 Συντ. από τη Διοίκη ση.

Aν το δικαίωμα στο περιβάλλον χαρακτηριστεί κοινωνικό δι καίωμα, ο φορέας του έχει αξίωση λήψης θετικών μέτρων προστα σίας του περιβάλλοντος από το κράτος, η οποία, κατά την κρα τούσα άποψη, δεν είναι αγώγιμη, παρά μόνο όταν αφορά τη μη κα τάργηση ή μείωση της ήδη παρασχεθείσας προστασίας (κοινωνικό κεκτημένο).

Aν, τέλος, γίνει δεκτό ότι πρόκειται για πολιτικό δικαίωμα, ο πολίτης θεμελιώνει σ’ αυτό αξιώσεις πληροφόρησης και συμμετο χής στη λήψη αποφάσεων που αφορούν το περιβάλλον.

Tο αίτημα για την πληρότητα της νομικής προστασίας του πε ριβάλλοντος έχει οδηγήσει στην παραδοχή ότι το άρθρο 24 Συντ. καθιερώνει τόσο ατομικό όσο και κοινωνικό και πολιτικό δικαί ωμα στο περιβάλλον. H άποψη αυτή είναι νομικά υποστηρίξιμη λόγω της ευρείας διατύπωσης του άρθρου 24 Συντ., η οποία προσ φέρεται για την ανάδειξη της σχετικότητας της τριχοτόμησης των συνταγματικών δικαιωμάτων, της παραπληρωματικότητας και αλ ληλεξάρτησης ατομικών, κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμά των. Η άποψη αυτή επιβεβαιώθηκε από τη διατύπωση της διάταξης μετά τη συνταγματική αναθεώρηση του 2001, όπου αναφέρεται ρητά ότι η προστασία του περιβάλλοντος εκτός από υποχρέωση του Κράτους αποτελεί «και δικαίωμα του καθενός».

H νομολογία του ΣτE δεν έχει απαντήσει ευθέως στον σχετικό προβληματισμό. Γίνεται, σχεδόν παγίως, δεκτό ότι, με τις διατάξεις του άρθρου 24 Συντ., η προστασία του περιβάλλοντος έχει αναχθεί σε συνταγματικά προστατευόμενη αξία και υποχρέωση του κράτους. Πλην όμως, δεν διευκρινίζεται, αν στην υποχρέωση αυτή αντιστοιχεί και δικαίωμα των ιδιωτών. Yποστηρίζεται ότι η δια τύπωση αυτή μαρτυρεί τη θεώρηση του άρθ. 24 Συντ. ως διάταξης προσδιοριστικής κρατικών στόχων, η οποία υποχρεώνει την κρα τική διοίκηση να επιδιώκει ορισμένους στόχους, οι οποίοι όμως δεν παρέχουν υποκειμενικά δικαιώματα στους πολίτες. Πρόκειται για νομικά δε σμευτικές διατάξεις, οι οποίες καθορίζουν κατευθυ ντή ριες αρχές για τον νομοθέτη και οριοθετούν τη διακριτική ευ χέ ρεια της Διοίκησης.

Στη θεωρία του ελληνικού συνταγματικού δίκαιου και στη νομολογία των δικαστηρίων μας δεν γίνεται, τουλάχιστον ρητώς, η ανωτέρω διάκριση. Στις υποχρεώσεις του κράτους γίνεται δεκτό ότι αντιστοιχούν τα λεγόμενα κοινωνικά δικαιώματα τα οποία δεν πα ρέχουν αγώγιμη αξίωση στον πολίτη κατά του κράτους. H ύπαρξη συνταγματικού δικαιώματος στο περιβάλλον έγινε ήδη δεκτή από τη ΣτE 3682/1986 η οποία, όπως ορθά επισημαίνεται, παρά τη ρητή αναφορά μόνο σε κοινωνικό δικαίωμα, αναγνωρίζει ότι από το άρθ. 24 Συντ. απορρέει ταυτόχρονα ατομικό και κοινωνικό δικαίωμα χρήσεως του φυσικού περιβάλλοντος. Το ζήτημα λύθηκε οριστικά, όπως τονίστηκε, με την αναθεώρηση του Συντάγματος 2001.

H σημασία του άρθ. 24 Συντ., πέρα από τη ρητή αναγνώριση ενός δικαιώματος στο περιβάλλον, έγκειται στο ότι ανάγει την προ στασία του περιβάλλοντος σε στόχο που πρέπει να συνεκτιμάται κατά τη διαμόρφωση και το σχεδιασμό της κρατικής δραστηριότη τας σε όλους τους τομείς (θεσμική εγγύηση) ενώ, παράλληλα, θεσπί ζει έναν αυξημένης τυπικής ισχύος αντικειμενικό κανόνα δικαίου, μια γενική αρχή του δικαίου, η οποία συγκαθορίζει την ερμηνεία και την εφαρμογή των ιεραρχικά υποδεέστερων κανόνων του δικαιικού μας συστήματος.

H συνταγματική κατοχύρωση της προστασίας του περιβάλλο ντος στο άρθρο 24 του Συντάγματος δεν αποτελεί το τέρμα της προσπάθειας για αποτελεσματική νομική προστασία των περιβαλ λοντικών αγαθών αλλά την αφετηρία. H αποτελεσματικότητα κάθε συνταγματικής διάταξης εξαρτάται από την συγκεκριμενοποίησή της από τα αρμόδια κρατικά όργανα και την πρακτική αξιοποίησή της.

– Καράκωστας (Ι.), Περιβάλλον και Δίκαιο, 2η έκδ., 2006.

(επιμέλεια: Αλ. Καλαβρός)

Read Full Post »

Η σύσταση του εδάφους καθορίζεται από την αναλογία σωματιδίων, άμμου, πηλού και αργίλου, η οποία ρυμίζει τη διαπερατότητα ή το πορώδες του εδάφους, που είναι ουσιώδες για το είδος της βλάστησης. Εδάφη με αυξημένα αργιλικά συστατικά έχουν μικρή διαπερατότητα, κακό αερισμό, κακή στράγγιση νερού και πλούσια θρεπτικά συστατικά. Τα αμμώδη εδάφη αντίθετα, έχουν μεγάλη διαπερατότητα, άριστο αερισμό και δε συγκρατούν το νερό και τα θρεπτικά συστατικά. Ο πηλός και ο άργιλος συγκρατούν σημαντικά το νερό.

Η δομή του εδάφους καθορίζεται από την ικανότητα των σωματιδίων του να σχηματίζουν κοκκώδη συσσωματώματα, που συνιστούν σταθερό και καλής ποιότητας έδαφος, επειδή επιτρέπει την άνετη κυκλοφορία του νερού και του αέρα ανάμεσά του.  Το πρόβλημα της κονιορτοποίησης και υποβάθμισης των εδαφών από τις εκτεταμένες και εντατικές καλλιέργειες είναι κυρίως πρόβλημα της διάσπασης της δομής του εδάφους.

Read Full Post »

paul_the-unknown-garden1

Ένα 8ετές πρόγραμμα στον Ειρηνικό αποκάλυψε ότι η αύξηση των επιπέδων τοξικότητας στον ωκεανό επηρεάζει αρκετούς θλάσσιους οργανισμούς, όπως τα κοράλλια και τα οστρακοειδή, διότι η δημιουργία και η ανάλυση του κελύφους τους απαιτεί ένα λιγότερο όξινο και περισσότερο αλκαλικό περιβάλλον. Οι αυξημένες εκπομπές άνθρακα ανεβάζουν σε μεγαλύτερο επίπεδο την οξύτητα των ωκεανών. Περίπου το 1/3 των παραγόμενων από τον άνθρωπο εκπομπών του CO2  διαλύονται στη θάλασσα. Καθώς το CO2 διαλύεται στο θαλασσινό νερό, δημιουργεί ανθρακικό οξύ, το οποίο περιορίζει την αλκαλικότητα των υδάτων και το επίπεδο ρΗ, δημιουργώντας έτσι ένα περισσότερο όξινο περιβάλλον.

Read Full Post »

μονάδα εκτροφής

Η γρίπη των πτηνών, η νόσος των τρελών αγελάδων και άλλες πρόσφατες ασθένειες που μπορούν να εξαπλωθούν από τα ζώα στους ανθρώπους, είναι συμπτώματα μιας ευρύτερης αλλαγής που συμβαίνει στην κτηνοτροφία. η βιομηχανική παραγωγή ζωϊκών προϊόντων εξαπλώνεται σε ολόκληρο τον κόσμο «καταπίνοντας» τα μικρά αγροκτήματα και τις ντόπιες ράτσες ζώων και συγκεντρώνοντας την παραγωγή κρέατος στα χέρια λίγων μεγάλων εταιρειών. Οι βιομηχανικοί αγροί για την εκτροφή και τη σφαγή των ζώων έχουν επικρατήσει πλήρως τόσο στην Ευρώπη όσο και στη Β. Αμερική. Οπουδήποτε κι αν έχει εφαρμοστεί, δημιουργεί οικολογικά προβλήματα και αρνητικές συνέπειες στη δημόσια υγεία εξαιτίας της εμφάνισης νέων ασθενειών στα ζώς, της ρύπανσης του αέρα και των υδάτωνν, καθώς και της απώλειας των γενετικών πόρων του ζωικού κεφαλαίου.

εκτροφή κοτοπούλων

Τα βιομηχανικά εκτροφεία (μονάδες εκτροφής ζώων σε συνθήκες περιορισμού) είναι επιχειρήσεις που συγκεντρώνουν εκατοντάδες ή και χιλιάδες αγελάδες, χοίρους κτλ μαζί, τα οποία έχουν μικρή ή καθόλου πρόσβαση σε φυσικό φωτισμό και καθαρό αέρα, ενώ συνήθως έχουν ελάχιστες ευκαιρίες για φυσική δράση. Αυτές οι εγκαταστάσεις παράγουν εκατομμύρια τόνους ζωικών προϊόντων κάθε χρόνο. Παράλληλα, η εκτροφή μεγάλου αριθμού ζώων σε συνθήκες περιορισμού απαιτεί τεράστιες ποσότητες νερού, ενώ ένα μεγάλο μέρος από τα απόβλητα που παράγονται από τα ραγδαία αναπτυσσόμενα βιομηχανικά αγροκτήματα καταλήγει στα ποτάμια.

Σήμερα, μόλις 4 παραγωγοί ελέγχουν περίπου το 81% της αγοράς βοδινού κρέατος στις ΗΠΑ. Το ίδιο ισχύει και για τα κοτόπουλα και το χοιρινό κρέας: οι Tyson Foods,  Pilgrim’s Pride και 2 ακόμη αταιρείες ελέγχουν το 56% της βιομηχανίας κοτοπούλων για ψήσιμο στις ΗΠΑ. Οι οικονομικές μέθοδοι που εφαρμόζονται στις επιχειρήσεις εκτροφής ζώων υπό συνθήκες περιορισμού πλήττουν τους εργάτες, τις τοπικές κοινωνίες και τους ανεξάρτητους αγρότες.

ελεύθερη βοσκή

Περισσότεροι από 600.000.000 άνθρωποι θεωρούνται ως μικροπαραγωγοί εκτρεφόμενων ζώων έχοντας στην κατοχή τους κατσίκες, αγελάδες, μοσχάρια, κότες και άλλα ζώα. Επιπλέον, για περίπου 200.000.000 ανθρώπους η βόσκηση ζώων αποτελεί τη μόνη πρόσοδο για την επιβίωσή τους.

Οι επιπτώσεις στα ζώς είναι τραγικές: πολλά κοτόπουλα μένουν ανάπηρα και παραμορφώνονται από τον εγκλεισμό τους  σε κλουβιά με σύρμα, έγκυες γουρούνες στοιβαγμένες σε πολύ μικρούς χώρους για να γεννήσουν τα μικρά τους ή μοσχάρια να στέκονται μέσα σε μια θάλασσα από κοπριά στους χώρους πάχυνσης. Εξίσου τραγικές είναι όμως ακι για τους εργαζόμενους στα εκτροφεία: κάθε χρόνο 1 στους 3 εργάτες στα εργοστάσια συσκευασίας κρέατος τραυματίζεται κατά τη διάρκεια της εργασίας του. Επειδή, όμως, πολλοί από τους εργάτες είναι μετανάστες που δε διαθέτουν τα νόμιμα έγγραφα ή απλά βρίσκονται στο κατώτατο σκαλοπάτι της οικονομικής κλίμακας, πολλοί από αυτούς δεν αναφερουν τους τραυματισμούς και έτσι ο πραγματικός αριθμός είναι αναμφίβολα υψηλότερος. Επίσησς, οι αριθμοί προσλήψεων και απολύσεων των εργαζομένων στη βιομηχανία αυτή είναι υψηλοί, όχι μόνο λόγω των τραυματισμών, αλλά και εξαιτίας της ψυχικής οδύνης που πολλοί άνθρωποι δοκιμάζουν με το να σφάζουν και να επεξργάζονται ζώα σε καθημερινή βάση.

Ο εγκλεισμός των νεογέννητων γουρουνιών είναι ένα από τα γνωστότερα παραδείγματα της βιομηχανίας εκτροφής ζώων. Τα παίρνουν από τις μητέρες τους αμέσως μετά τη γέννα  και τα κλείνουν σε μικρά κλουβιά που δεν τους επιτρέπουν να κάνουν περισσότερα από μερικά βήματα. Τα γουρουνάκια απογαλακτίζονται μόλις 3 εβδομάδες μετά τη γέννησή τους. Μετά συνωστίζονται σε κλουβιά, χωρίς καν μέρος για να μπορούν να ξαπλώσουν, κάτι που τους αποτρέπει από την ενστικτώδη επιθυμία τους να σκαλίσουν τη μουσούδα τους. Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν το γεγονός ότι αυτές οι συνθήκες πίεσης προκαλούν ανώμαλες ή επιθετικές συμπεριφορές.Όταν τα γουρούνια φτάσουν 23 κιλά στέλνονται σε αποθήκες «αποτελειώματος», όπου και περνούν τους υπόλοιπους 4 μήνες μέχρι να φτάσουν το ιδανικό βάρος σφαγής των 113 κιλών. Τα ζώα πολλές φορές βλέπουν το ένα το άλλο κατά τη διαδικασία της σφαγής ή μπορούν να δουν και να μυρίσουν το αίμα.

Ένα σφαγείο στο Χονγκ Κονγκ δημιουργεί 5.000.000 λίτρα υδάτινων αποβλήτων την ημέρα, ενώ στις ΗΠΑ τα ζώα παράγουν σε ετήσια βάση περισσότερους από 600.000.000 τόνους αποβλήτων στα βιομηχανικά αγροκτήματα. Μόνο τα μισά από τα απόβλητα των ζώων παγκοσμίως εισάγονται αποτελεσματικά στον κύκλο της παραγωγής αγροτικών προϊόντων (λίπασμα). Το μεγαλύτερο μέρος από αυτά που παραμένουν καταλήγει να μολύνει τον αέρα, το νερό και το έδαφος. Τα νιτρικά άλατα από την κοπριά μπορούν να εισχωρήσουν στα υπόγεια ύδατα, δημιουργώντας σοβαρούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία. Και επειδή η κοπριά από τις βιομηχανικές επιχειρήσεις είναι διαφορετική από την κοπριά που παράγεται από τα παραδοσιακά αγροκτήματα, υπάρχουν ερωτήματα σχετικά με το πως θα τη χρησιμοποιήσουν και θα τη διαθέσουν χωρίς να βλάψουν το περιβάλλον ή την ανθρώπινη υγεία.

μολυσμένο νερό

Κάθε χρόνο οι ΗΠΑ ανακαλούν εκατομμύρια τόνους κοτοπούλων, βοδινού και χοιρινού κρέατος εξαιτίας πιθανών κινδύνων για τη διατροφική ασφάλεια. Η πρακτική της χρήσης αντιβιοτικών στην εκτροφή των ζώων κάνει πιο δύσκολη τη μάχη κατά των ασθενειών που προέρχονται από τη διατροφή και κατά άλλων ανθρώπινων ασθενειών. Στις ΗΠΑ, κάθε δόση αντιβιοτικών που λαμβάνουν τα ζώα είναι 8 φορέ μεγαλύτερη από αυτή που λαμβάνει ο άνθρωπος.

Από το βιβλίο «Η κατάσταση του πλανήτη,2006»

Read Full Post »

Αυτές οι φωτογραφίες είναι από την επίσκεψη της Περιβαλλοντικής Ομάδας τον Ιανουάριο του 2009 στη Μονάδα Ανακύκλωσης Χαρτιού -Συνδεσμου ΟΤΑ στους Ταγαράδες .

Η συγκεκριμένη μονάδα εξυπηρετεί ολόκληρο το νομό Θεσσαλονικης (με την εξαίρεση του Δήμου Καλαμαρίας) .

Ουσιαστικά πρόκειται για μονάδα διαλογής χαρτιού και πλαστικου, τα οποία στη συνέχεια πωλούνται σε εταιρείες , οι οποίες τελικα τα ανακυκλωνουν (!) .

Read Full Post »

Εβδομάδα Εκδηλώσεων Περιβάλλον και Ανάπτυξη αναλυτικό πρόγραμμα

Δευτέρα 4/5

(Χώροι Συλλόγων Φοιτητών Πολιτικών Επιστημών και Νομικής -ισόγειο Ν.Ο.ΠΕ.)

Ολοήμερο Φεστιβάλ Περιβαλλοντικών Ντοκιμαντέρ (από τις 12:00 μέχρι τις 21:00)    Θέματα: Καταστροφή του Περιβάλλοντος-Ανάπτυξη και Περιβάλλον από τις Κινηματογραφικές Ομάδες των Συλλόγων Φοιτητών Πολιτικών Επιστημών και Νομικής

Τρίτη 5/5

(Χώρος Συλλόγου Φοιτητών Πολιτικών Επιστημών –ισόγειο Ν.Ο.ΠΕ.)

15:00 προβολή : “Πεθαίνοντας στην Πτολεμαΐδα” του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα

16:00 προβολή : “Ένας απέραντος σκουπιδότοπος”

17:00 προβολή : “Ελλάδα και Περιβάλλον”

18:00 συζήτηση : “Περιβαλλοντικά Προβλήματα στην Ελλάδα”

Γεωργαλής Ηλίας (κίνηση πολιτών Αστακού) “το ενεργειακό στην Ελλάδα και ο λιθάνθρακας”

Δημήτρης Μάρτος (αρχιτέκτων διδ. πολεοδομίας-χωροταξίας Α.Π.Θ.) “αθηνοκεντρισμός, τοπικισμός και περιβάλλον”

Λόης Λαμπριανίδης (καθ. οικ. επιστημών ΠΑ.ΜΑ.Κ.) “μετανάστευση: οι φύλακες της υπαίθρου”

Ευτύχιος Σαρτζετάκης (αναπλ. καθ. οικονομικών περιβάλλοντος ΠΑ.ΜΑΚ.) “οικονομική διάσταση των περιβαλλοντικών προβλημάτων”

21:00 προβολή : “The Day the Earth Stood Still” από την Κινηματογραφική Ομάδα του Συλλόγου Φοιτητών Πολιτικών Επιστημών

Τετάρτη 6/5

(Χώρος Συλλόγου Φοιτητών Νομικής –δίπλα στους πίνακες αποτελεσμάτων)

19:30 συζήτηση : “Το περιβάλλον στην Ε.Ε. Το θεωρητικό και νομικό πλαίσιο”

Παναγιώτης Μαντζούφας (επκ. καθ. νομικής)“ το δικαίωμα στο περιβάλλον. ένα νέο δικαίωμα;”

Ευγενία Σαχπεκίδου (καθ. νομικής)“στόχοι & αρχές της πολιτικής της Ε.Ε. για το περιβάλλον”

Γιάννης Μυλόπουλος (καθ. πολ. μηχανικών) “βιώσιμη ανάπτυξη στην Ε.Ε.”

Πέμπτη 7/5

(Χώρος Συλλόγου Φοιτητών Νομικής)

20:00 προβολή : “Green Project. Οι Δρόμοι της Ενέργειας” ανεξάρτητο

21:30 προβολή : “Wall-E” από την Κινηματογραφική Ομάδα του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής

Παρασκευή 8/5

(Χώρος Συλλόγου Φοιτητών Πολιτικών Επιστημών)

12:00 συζήτηση : “η οικοκαλλιέργεια” Γιώργος Κολέμπας (εκπαιδευτικός-οικογεωργός)

15:00 Γλέντι με φαγητό που μαγειρέψαμε!

16:00 προβολή : “Slow food against Fast food” του Mixer “Πεθαίνοντας στην Αφθονία” του Εξάντα

18:00 συζήτηση : “το σύγχρονο διατροφικό μοντέλο και το slow food” Παύλος Νεράντζης (δημοσιογράφος)

22:00 Γλέντι με Live Μουσική

Σάββατο 9/5

(Χώρος Συλλόγου Φοιτητών Νομικής)

16:00 συζήτηση : “Κινήσεις πολιτών σχετικά με το περιβάλλον” παρουσίαση από φοιτητές των Οικολογικών Ομάδων των Συλλόγων Φοιτητών Νομικής και Πολιτικών Επιστημών

“Λιθάνθρακας: πηγή ενέργειας στην Ελλάδα” Εύα Δούρου (φοιτ. νομικής) Λορένα Σκεύη (φοιτ. πολ. μηχανικών) Μαρία Ψάρρα (φοιτ. νομικής)

“Επέκταση του αεροδρομίου” Κατερίνα Κιούση (φοιτ. νομικής) Ελίρα Σκεύη (φοιτ. νομικής)

“Υποθαλάσσια Αρτηρία Θεσσαλονίκης” Αλίκη Γκερλιώτη (φοιτ. νομικής) Δάφνη Λίμα (φοιτ. νομικής)

“Παραλία της Αρετσούς-Παλατάκι” Άννα Βαφειάδου (φοιτ. νομικής) Βασίλης Παπαδόπουλος (φοιτ. νομικής)

“Σέιχ Σου” Κωνσταντής Σεβρής (φοιτ. πολ. επιστημών)

Κυριακή 10/5

12:00 Άγαλμα Βενιζέλου Συμμετέχουμε στη Ποδηλατοπορεία που διοργανώνουν οι Ποδηλάτες Θεσσαλονίκης

Διοργάνωση: Οικολογικές Ομάδες Συλλόγων Φοιτητών Πολιτικών Επιστημών (“Greenia”) και Νομικής Κινηματογραφικές Ομάδες Συλλόγων Φοιτητών Πολιτικών Επιστημών και Νομικής

sfpe.wordpress.com

sfn-auth.blogspot.com

greenia2008.wordpress.com

ecolawgy.wordpress.com

Read Full Post »

« Newer Posts